Cytaty
     Wprowadzają one słuchacza w krąg spraw i pojęć starych jak świat, tak starych, że zapomnianych w zagonionym XX wieku, a przecież wiecznych - i najważniejszych.
               Tomasz Wroczyński


     Kiczowaty sentymentalizm? Zawiera jednak taki ładunek ciepła, serdeczności i uczucia, że nigdy nie straci swej wartości.
               Michał B. Jagiełło


     Są młodzi, ale pomimo to bardzo zmęczeni. Jak długo można spierać się i kłócić? Jak długo można zajmować się polityką? Jak długo można łudzić się marzeniami o przyszłości w sytuacji, gdy żyjemy tu i teraz? Jak długo wreszcie można o tym czytać? [Oni] chcą czytać o czymś innym. W takich właśnie czasach rodzi się dojmująca potrzeba poezji uniwersalnej, podejmującej problematykę ponadczasową i ponadlokalną, stawiającej pytania, a nie tylko udzielającej łatwych odpowiedzi.
     Śpiewa o wolności. Jest po stronie tych, którzy twierdzą, że człowiek może być wolny. Nasza samotność jest naszą wolnością. Nasza śmiertelność jest jedyną i bezdyskusyjną jej gwarancją.
                Maciej Zembaty


          Uobecnienie koncepcji poezji czynnej, poezji zmierzającej do przełamania dysproporcji pomiędzy doznawanym a wyrażanym, pomiędzy słowem nazywającym a nazywaną rzeczywistością.
     Nieskonwencjonalizowany gatunek piosenki, gatunek pozbawiony apriorycznych reguł i wymagań, staje się dogodną strukturą artystyczną do prezentowania różnorodnej tematyki, wszechstronnego oglądu tych spraw i problemów, które twórcy wydają się szczególnie bliskie i ważne. Gatunek piosenki przełamuje również literacką "kurtynę" poezji - jest środkiem bezpośredniego oddziaływania na odbiorcę - widza.
     Pradawne marzenia  o   p o e z j i, która   w y r a ż a  życie, o poezji która  s t a j e  s i ę  ż y c i e m   szczególnie wyraziście ujawniają się w twórczości Stachury. Idealistyczne w swej istocie przekonanie, iż wszystko "jest poezją" nabiera pełnego brzmienia właśnie w "Piosenkach"; ontologiczna bariera pomiędzy życiem, a sztuką zdaje się zacierać, albowiem: żyjąc - śpiewam, śpiewając - żyję. Poezjowanie, w takim rozumieniu, jest jedną z możliwych form życia, ale również i życie zostaje poddane działaniu poezji.
     Romantyczne, mickiewiczowskie przekonanie o sile sprawczej poezji, warunkującej metafizyczny i etyczny czyn artysty, leży u źródeł twórczości Stachury: ujawnia się także w sposób zdecydowany w wielu tekstach piosenek. Zagadnieniem centralnym staje się etyczny wymiar osoby ludzkiej. Adresatem wielu piosenek Stachury jest człowiek żyjący w świecie fałszu, nieautentyczności i upodlenia. Poetycki czyn zmierza ku wyzwoleniu, ku przywróceniu właściwych, moralnych racji egzystencji cżłowieka.
               Tomasz Wroczyński


     Czasy, w których żyjemy, skłaniają do introspekcji. Mamy naturalną tendencję do zagłębiania się w siebie. Przeciwstawiamy się jej jednak, powodowani lękiem przed nieznanym. Boimy się, że okażemy się zupełnie inni, niż nam się wydaje. A jednak trzeba próbować. I krzepiąca jest myśl, że jest ktoś, kto już to zrobił przed nami. Ktoś komu się udało. [L. Cohen]

               Wszystkie powyższe cytaty zaczerpnięte z: "PIOSENKI" - Edward Stachura, Włodzimierz Wysocki, Leonard Cohen; MAW, Warszawa 1989


     "W mózgu powstaje obraz świata. Mózg jest zwieciadłem świata, ale zwierciadłem pracującym. Mózg oblicza, kontroluje sam siebie , wątpi, przygląda się temu co sam stworzył, ocenia, rozkłada na części pierwsze, rozkłada światło na kolory, układa struktury, burzy te struktury, żeby mogły powstać nowe, męczy się, odpoczywa, regeneruje się, znowu czuwa i pracuje."
               Barbara Czochralska - Twórczość 73 str 77


powrót